Alpha Progression vs Workout With Me: Goede logger, mist de helft

Alpha Progression is waarschijnlijk de app waar ik het minst graag kritiek op geef. Het Duitse team erachter heeft echt iets goeds neergezet, en als dit 2019 was, zou ik je vertellen dat ze in de kopgroep zaten. Maar de vergelijking tussen Alpha Progression en Workout With Me legt een kloof bloot die volgens mij het volgende tijdperk van fitness-apps gaat bepalen, dus laten we eerlijk zijn over beide kanten.

Waar Alpha Progression in uitblinkt

De kern van de app is progressie, en ze nemen dat woord serieus. Het analyseert je eerdere sessies en schrijft exacte gewichten en reps voor voor elke set, waarbij reps-in-reserve (RIR) doelen worden gebruikt om de intensiteit te bepalen. De gegenereerde schema's verhogen de sets en intensiteit week na week, precies zoals de hypertrofie-literatuur voorschrijft. Waar apps zoals Fitbod constant oefeningen husselen, houdt Alpha Progression je lifts stabiel zodat de cijfers echt kunnen stijgen, wat het hele idee is van progressive overload.

Het is ook redelijk geprijsd, merkbaar goedkoper dan de apps op coaching-niveau, en de database met oefeningen en begeleiding per set is solide. Voor een bepaald type gedisciplineerde, op hypertrofie gerichte lifter is het een heel goed logboek met hersens.

De ontbrekende helft

Nu de kloof. Alpha Progression heeft geen herstelmodel. Geen verborgen model, geen ruwe schatting. Helemaal niets.

De app weet wat je de vorige sessie hebt gelift en schrijft voor wat je de volgende sessie moet liften. Maar of je borst al hersteld is van dinsdag, of je benen naar de knoppen zijn door een wedstrijd, of dat je na vier slechte nachten slaap in een zware week zit, dat bestaat nergens in het systeem. Het voorschrift stijgt stug door, gebaseerd op de aanname dat als de cijfers de vorige keer omhoog gingen, je deze keer wel klaar moet zijn voor meer.

Prestatie is een achterlopende indicator van herstel. Tegen de tijd dat je cijfers eindelijk genoeg dalen zodat een progressie-algoritme merkt dat er iets mis is, heb je al meerdere sessies door het probleem heen getraind. Een app die alleen prestaties ziet, komt op de harde manier achter je herstel, en een app die het herstel helemaal niet modelleert, komt er eigenlijk nooit achter, maar herkalibreert gewoon rondom de schade.

Reviewers noemen ook consequent een steile leercurve, en de app blijft erg beperkt buiten zijn eigen straatje: weinig voor cardio, mobiliteit, of voor iedereen wiens training niet in het klassieke hypertrofie-plaatje past. Kleine tekortkomingen in de workflow duiken ook op in reviews, zoals het niet kunnen toevoegen van foto's of video's aan je eigen aangepaste oefeningen. Prima keuzes voor een gerichte tool, maar wel keuzes waar je vanaf moet weten. En als je traint met een geschreven schema van een coach, is het handig om te weten dat Workout With Me een foto van dat schema kan inlezen en omzetten in gestructureerde, logbare oefeningen, wat precies het soort dagelijks gemak is dat een progressie-purist overslaat.

Een verhaal van twee trainingsweken

Dit is hoe die kloof er in een gewone week uitziet, want de abstracte versie is makkelijk weg te wuiven.

Week één is perfect: goede slaap, rustige baan, geen sportieve activiteiten buiten de sportschool. De voorschriften van Alpha Progression kloppen perfect, de cijfers stijgen en de app ziet er briljant uit. Dit is de week waar elke progressie-app voor is ontworpen, en eerlijk is eerlijk, de meeste trainingsweken van de meeste mensen komen hier aardig bij in de buurt.

Week twee is het echte leven. Je slaapt drie nachten slecht en speelt zaterdag een hele voetbalwedstrijd. Zondag schrijft Alpha Progression de volgende stap omhoog voor op squats, omdat de cijfers van vorige week zeggen dat je er klaar voor bent, en de cijfers van vorige week zijn het enige wat de app heeft. Je ploetert ofwel door een zware sessie met gesloopte benen, waarmee je jezelf aanleert dat trainen verschrikkelijk voelt, of je improviseert een aanpassing die de app niet begrijpt, waardoor de voorschriften en de werkelijkheid uit elkaar gaan lopen.

Draai die tweede week in plaats daarvan door Workout With Me en het verschil is mechanisch, niet motivationeel. De wedstrijd is nooit gelogd, dus je opent de body map en markeert je benen als gesloopt, twee tikken. De engine ziet dat je benen onder de grens van 80 procent zitten en bouwt de sessie van zondag op rond spieren die wel klaar zijn, bijvoorbeeld het bovenlichaam, terwijl je benen herstellen. Progressie gaat door waar het kan, pauzeert waar het moet, en niets loopt uit de pas, omdat het model gecorrigeerd kon worden op het moment dat het misging.

Eén week uit de pas lopen is geen ramp. Vijftig weken per jaar is een compleet ander schema.

Progressie en herstel zijn één systeem

Dit is waar ik je van wil overtuigen: progressie en herstel zijn niet twee functies die een app los van elkaar kan aanbieden. Het is één systeem.

Progressive overload werkt alleen als de spier die je overbelast klaar is met zich aan te passen aan de vorige prikkel. Belast een herstelde spier en je stapelt aanpassing op aanpassing. Belast een half herstelde spier en je onderbreekt het herstel dat je juist resultaat had moeten opleveren. Zelfde schema, zelfde cijfers, tegenovergestelde resultaten, en het verschil is onzichtbaar voor elke app die herstel niet modelleert. Dat is het basisidee achter op herstel gebaseerde training, en dat is waarom ik Workout With Me niet op een andere manier kon bouwen.

Dus in Workout With Me doet de S.H.A.R.P-engine beide helften. Progressive overload schema's in elke split die je wilt, push pull legs, upper lower, full body, of auto. En daaronder een herstelmodel dat 6 spiercategorieën verdeeld over 19 subcategorieën bijhoudt op een kleurgecodeerde body map, waarbij elke spier het label GESLOOPT, IN HERSTEL of HERSTELD krijgt met een percentage en resterende tijd. De engine plant geen spier in die voor minder dan 80 procent hersteld is. Niet-bijgehouden stress, een voetbalwedstrijd, een sessie die je ergens anders hebt gelogd? Markeer die spieren zelf als gesloopt en het schema past zich aan.

Progressie bepaalt hoeveel. Herstel bepaalt wanneer. Je hebt beide antwoorden nodig om doelgericht spieren op te bouwen.

Alpha Progression vs Workout With Me, naast elkaar

Mijn eerlijke aanbeveling

Als je een ervaren, gedisciplineerde hypertrofie-lifter bent met een stabiel herstel, een consistent slaappatroon en geen sporten buiten de sportschool, zal de laserfocus van Alpha Progression op progressie je goed van pas komen, en het kost minder dan de meeste concurrenten. Dat is een oprechte aanbeveling.

Maar als je leven minder laboratorium-perfect is, als herstel de factor is die daadwerkelijk bepaalt of je sessies iets opbouwen, dan heb je een app nodig die dit modelleert in plaats van er zomaar vanuit te gaan. Workout With Me geeft je de progressie-engine en de herstelkaart in één systeem, de sociale kant kost niets en de engine is gratis te proberen. Log een week, bekijk de body map en vraag jezelf af hoe vaak je oude schema een spier zou hebben getraind waarvan de kaart zegt dat deze er nog niet klaar voor is. Dat antwoord is de vergelijking.